Jakie to dziwne. Przecież przez tyle lat, gdy spotykaliśmy się na Rynku pod Ratuszem, to wiadomo było, że to początek, wszystko się zaczyna, dzieci dostaną klucze do miasta, a uderzenie kluczem o klucz rozpocznie kamracenie. Dziś na scenie to już kamraci. Nie początek to, lecz właśnie koniec. Klamra.

Pięć zmysłów dał nam Ponbócek i jeszcze tak mądrze to uporządkował, że jeśli któregoś nam zabraknie, innym przydane jest więcej mocy. Pięć zmysłów jak pięć darów, dzięki którym możemy chłonąć piękno tego świata. Oczywiście dary te są też po to, byśmy dostrzegli w porę grożące nam niebezpieczeństwo, kątem oka, drgnieniem powietrza w uchu, a nawet zapachem zorientowali się, że coś jest nie tak.

Trudno wyobrazić sobie lepszy dzień na przypomnienie hasła przyświecającego ŚWIĘTU DZIECI GÓR od zarania tego niesamowitego Festiwalu.

Przyszedł czas na zwieńczenie tegorocznego cyklu warsztatów towarzyszących 33. edycji ŚWIĘTA DZIECI GÓR. Podczas zajęć „Na odpuście” oraz „Chodzony czy polonez?” wspólnie zanurzyliśmy się w barwnych, dawnych tradycjach rzemieślniczych i muzycznych.